Jacy s膮 Kuba艅czycy?

Ostatnia aktualizacja 22 lipca 2020

Kuba艅czyk贸w poznaj臋 od kilku lat. Trudno m贸wi膰 o tak zr贸偶nicowanym narodzie, by nikogo nie skrzywdzi膰 generalizacj膮, ale – jak to w ka偶dym narodzie – s膮 takie cechy, kt贸re wybijaj膮 si臋 na pierwszy plan. To pozwala m贸wi膰 o niekrzywdz膮cych stereotypach, kt贸re to z kolei pomagaj膮 nam zrozumie膰 Kuba艅czyk贸w i sam膮 Kub臋 jeszcze lepiej. Jacy zatem s膮 Kuba艅czycy?

Jacy s膮 Kuba艅czycy?

Kombinowanie

My艣l臋, 偶e nic tak bardzo nie 艂膮czy Polak贸w i Kuba艅czyk贸w jak ta swoista, znana nam doskonale, lekko艣膰 w kombinowaniu, szukaniu rozwi膮zania i oczywi艣cie jednoczesna pr贸ba omini臋cia w艂a艣ciwej 艣cie偶ki, na rzecz tej mniej w艂a艣ciwej, ale ta艅szej, szybszej, 艂atwiejszej. Sami Kuba艅czycy m贸wi膮, 偶e nie s膮 藕li, 偶e to system ich tego nauczy艂. Oczywi艣cie wszystkiemu winna jest 鈥瀊lokada鈥 na艂o偶ona na Kub臋 przez z艂e Stany Zjednoczone.

El bloqueo聽nauczy艂o Kuba艅czyk贸w radzi膰 sobie w ka偶dej, nawet najtrudniejszej sytuacji. Fidel Castro by艂 mistrzem propagandy i on r贸wnie偶 uczy艂 Kuba艅czyk贸w, 偶e nale偶y sobie radzi膰 z dala od ameryka艅skiego imperializmu. Zatem zaradni na pewno Kuba艅czycy s膮 i tego im nikt nie odm贸wi. Je艣li Polacy przyje偶d偶aj膮 na Kub臋 z my艣l膮 鈥濸olak potrafi鈥, to powinni nadziej臋 na przechytrzenie Kuba艅czyk贸w porzuci膰 ju偶 na lotnisku w Polsce. Co jak co, ale my ju偶 zatracili艣my to, co Kuba艅czycy w ca艂ym pi臋knie聽 鈥瀔ombinowania鈥 wci膮偶 piel臋gnuj膮 i… praktykuj膮!

Narzekanie

Drug膮 wsp贸ln膮 cech膮 Kuba艅czyk贸w i Polak贸w jest narzekanie. Kuba艅czycy, cho膰 s膮 pogodni i u艣miechni臋ci, to kochaj膮 narzeka膰. 鈥濷ch jak gor膮co鈥, 鈥瀘ch jak zimno鈥, 鈥瀉aaj mi madre… ale kolejka!鈥. Ochy i achy na ka偶dy temat dochodz膮 z ka偶dego rogu ulicy. Bo 偶ycie na Kubie toczy si臋 na ulicy, nie w czterech 艣cianach. Do dzisiaj nie wiem sk膮d w Kuba艅czykach to narzekanie, ale mam wra偶enie, 偶e to jednak te偶 za spraw膮 systemu. Oczywi艣cie powod贸w do narzekania to oni akurat maj膮 sporo, ale narzekaj膮 dos艂ownie na wszystko.

Jednym z takich powiedze艅 jest 鈥瀎alta de respeto鈥 co oznacza 鈥瀊rak szacunku鈥. Tym stwierdzeniem Kuba艅czycy potrafi膮 skwitowa膰 wszystko. Przyk艂ad? Prosz臋 bardzo. Kiedy艣 na imprezie znajomy pyta mnie czego si臋 napij臋, a ja poprosi艂am o piwo. – Nie ma piwa. Falta de respeto! – us艂ysza艂am. Tak偶e narzeka膰 mo偶na na wszystko, ale jednocze艣nie nie traci膰 przy tym pogody ducha!

No es facil to takie nasze 鈥瀗ie ma lekko鈥, a dos艂ownie 鈥瀗ie jest 艂atwo鈥. Tak Kuba艅czycy skwituj膮 niedogodno艣ci 偶ycia codziennego, 艣wiadomi, 偶e na Kubie przeszk贸d jest wiele. Ponarzeka膰 jednak mo偶na, ale nie, 偶eby to psu艂o jako艣 specjalnie kuba艅skie nastroje, o nie! Po prostu nie jest 艂atwo i ju偶.

呕ycie w komunie

Wspomnia艂am, 偶e Kuba艅czycy nie sp臋dzaj膮 czasu w domu. Pod warunkiem, 偶e nie pada dziki deszcz albo nie ma skrajnego upa艂u W innych sytuacjach ka偶dy kto mo偶e wychodzi na ulic臋. Na ulicy mo偶na si臋 wszystkiego dowiedzie膰, co艣 za艂atwi膰, co艣 wykombinowa膰, pods艂ucha膰, zapyta膰 wszystkich, codziennie (!), o to jak si臋 czuj膮 i po prostu podtrzyma膰 wi臋藕. A Kuba艅czycy kochaj膮 rozmawia膰 i by膰 ze sob膮 blisko. Z jednej strony s膮 rodzinni, z drugiej, to ten sam system wymusi艂 na nich takie 偶ycie w komunie. Ze 艣wiadomo艣ci膮, 偶e ka偶dy si臋 do czego艣 mo偶e przyda膰, 艂atwiej jest piel臋gnowa膰 nawet te mniej chciane relacje.

Pieni膮dze NIE s膮 najwa偶niejsze

Dzisiaj s膮, jutro ich mo偶e nie by膰. Cho膰 Kuba艅czycy uwielbiaj膮 dinero (hiszp. pieni膮dze), to wcale nie maj膮 na ich punkcie obsesji. Problemem raczej jest rozrzutno艣膰 jak te pieni膮dze ju偶 s膮. Bo skoro s膮, to trzeba je wyda膰. Najlepiej na ubrania. Tak, Kuba艅czycy kochaj膮 ubrania i uwielbiaj膮 dobrze wygl膮da膰. Maj膮 艣wiadomo艣膰 tego, 偶e wygl膮d jest te偶 najlepsz膮 reklam膮 tego, 偶e maj膮 pieni膮dze. To oczywi艣cie niekoniecznie wi膮偶e si臋 ze statusem spo艂ecznym, ale nad tym nikt si臋 nie zastanawia. No ale wracaj膮c do pieni臋dzy. Na Kubie 偶yje si臋 w systemie, kt贸ry nauczy艂 ludzi, 偶e bez pieni臋dzy mo偶na sobie radzi膰, a je艣li bardzo s膮 potrzebne, to zawsze si臋 je… wykombinuje. Pod tym wzgl臋dem 偶ycie na Kubie jest niepor贸wnywalnie 艂atwiejsze. Niskie rachunki za pr膮d czy wod臋, kartki na 偶ywno艣膰, wzajemna pomoc rodziny i s膮siad贸w, dach nad g艂ow膮, niewielkie potrzeby odzie偶owe (ca艂y rok przecie偶 jest ciep艂o) i niewielkie, ale zawsze, przydzia艂y 偶ywno艣ci. Tak偶e pieni膮dze po prostu nie s膮 najwa偶niejsze, a jak ju偶 s膮, to po to, by je wyda膰!

Rozmowie nie ma ko艅ca

Kuba艅czycy kochaj膮 d艂ugie rozmowy. O czym rozmawiaj膮? O wszystkim i o niczym jednocze艣nie. Z detalami opowiadaj膮 sobie o minionym dniu, relacjonuj膮 co ich spotka艂o, ale te偶 z wielkim zaanga偶owaniem opowiadaj膮 o sobie. O tym co lubi膮, jacy s膮, co ich trapi. O polityce rozmawiaj膮 rzadziej, albo tylko z zaufanymi osobami. Przecie偶 艣ciany maj膮 uszy, jak mawiaj膮 bardzo cz臋sto.

Cho膰 na Kubie – jak wsz臋dzie na 艣wiecie – pojawiaj膮 si臋 choroby psychiczne, to my艣l臋, 偶e dzi臋ki tak licznym i cz臋stym rozmowom, Kuba艅czycy nie maj膮 tak cz臋stych spadk贸w nastroju, kt贸re prze偶ywa dzi艣 nowoczesny, kapitalistyczny 艣wiat. Kiedy jestem na Kubie ca艂膮 sob膮 odczuwam to, jak bardzo jestem dla ludzi wa偶na. To poczucie wa偶no艣ci my艣l臋, 偶e ma ka偶dy Kuba艅czyk. Oni po prostu s膮 uwa偶ni na siebie, wa偶ni dla siebie, maj膮 dla siebie czas, nie targa nimi oboj臋tno艣膰, nie czuj膮 si臋 anonimowi i niewa偶ni dla nikogo. My艣l臋, 偶e to jeden z wa偶niejszych powod贸w, dlaczego tak bardzo kocham Kub臋. Si艂a relacji mi臋dzyludzkich, kt贸ra nie sprowadza si臋 do grzeczno艣ciowych rozm贸w, to co艣, o czym ludzie dzi艣 zapominaj膮, a to buduje nasz膮 szcz臋艣liw膮 codzienno艣膰. Tak proste, darmowe, a tak trudne.

Small talking

To oczywi艣cie nie jest tak, 偶e rozmowy na Kubie zawsze s膮 g艂臋bokie i d艂ugie. Kuba艅czycy maj膮 swoje 鈥瀐ow are you鈥 i wr臋cz niewskazane jest przechodzenie od razu do rzeczy. 鈥濹ue tal?鈥, czy te偶 鈥瀋omo estas?鈥 (hiszp. jak si臋 masz?) i kr贸tk膮 odpowied藕 鈥瀊ien鈥 (hiszp. dobrze) s艂ycha膰 wsz臋dzie. Bo d艂ugich i szczerych rozm贸w nie prowadzi si臋 przecie偶 ze wszystkimi. Ka偶dego natomiast wypada zapyta膰 jak si臋 ma oraz jak ma si臋 jego rodzina – to bardzo wa偶ne.

Nie dziwi mnie ju偶, 偶e osoby, kt贸re co dopiero pozna艂am pytaj膮 – jak gdyby nigdy nic – 鈥瀉 jak twoi rodzice?鈥. Kiedy艣 my艣la艂am sobie 鈥瀙rzecie偶 ledwo co si臋 znamy, a co do tego w og贸le maj膮 moi rodzice?!?!鈥. Dzisiaj odpowiadam 鈥瀌obrze鈥 i wiem, 偶e nale偶y odwzajemni膰 si臋 tym samym pytaniem nawet je艣li nie mam poj臋cia kim jest Jesus, Emanuel i Jorge Luis razem wzi臋ci!

Asertywno艣膰? A co to takiego?

Prowadzenie biznesu na Kubie nauczy艂o mnie bardzo szybko, 偶e asertywno艣膰 na Kubie mo偶e wyst臋powa膰, ale w zupe艂nie innym wydaniu ni偶 ta, kt贸r膮 zna艂am do tej pory. Kilka razy zdarzy艂o mi si臋 tupn膮膰 nog膮 i nie zgodzi膰 si臋 z czym艣. W kulturalny spos贸b oczywi艣cie. Nie wiedzia艂am wtedy jeszcze, 偶e wcale nie nale偶y tego wyra偶a膰 wprost. Za tak膮 asertywno艣膰 us艂ysza艂am 鈥濷K, nie podoba ci si臋, to ko艅czymy wsp贸艂prac臋. Zrywam kontrakt i rezerwacje, kt贸re mamy na ca艂y w艂a艣nie trwaj膮cy sezon鈥. W tej konkretnej sytuacji uda艂o si臋 wszystko wyprostowa膰 i wyt艂umaczy膰 r贸偶nicami j臋zykowymi i kulturowymi, ale zafundowana dawka stresu – bezcenna.

Dzi艣 ju偶 wiem, 偶e Kuba艅czycy s膮 bardzo mi臋kko nastawieni do tego typu rozm贸w. Niewa偶ne, 偶e 艂膮czy nas relacja biznesowa – lepiej dla wszystkich, je艣li si臋 鈥瀦aprzyja藕nimy鈥 i b臋dziemy dla siebie bardzo, bardzo mili i uprzejmi i wszystko nam si臋 b臋dzie podoba膰. A je艣li nie b臋dzie, to nie powiemy sobie tego wprost, tylko w bardzo, bardzo delikatny spos贸b damy to do zrozumienia tak, by nikt nie czu艂 si臋 pouczany, bo tego Kuba艅czycy nie lubi膮. Oj bardzo nie lubi膮.

Duma – cecha narodowa

Gdybym mia艂a wskaza膰 jedn膮, najwa偶niejsz膮 cech臋, kt贸ra 艂膮czy wszystkich Kuba艅czyk贸w, to by艂aby to duma. S膮 dumni z tego, 偶e s膮 Kuba艅czykami, s膮 dumni z tego, 偶e s膮 Latynosami, s膮 dumni z tego, 偶e potrafi膮 ta艅czy膰, s膮 dumni z tego, 偶e s膮 pi臋kni (bo za takich si臋 przecie偶 uwa偶aj膮), s膮 dumni nawet z tego, 偶e maj膮 niewiele. W艂a艣ciwie to nie znam powodu, kt贸ry nie przynosi艂by Kuba艅czykowi jeszcze wi臋kszej dumy. Kubanki s膮 dumne ze swoich kszta艂t贸w (jakiekolwiek one s膮) i podkre艣laj膮 je w przesadny (dla nas!) spos贸b. M臋偶czy藕ni z kolei uwa偶aj膮 si臋 za najlepszych kochank贸w 艣wiata. Kuba艅skie dzieci? Wiadomo, 偶e s膮 najsprytniejsze na ca艂ej kuli ziemskiej. Takie przyk艂ady mo偶na mno偶y膰. Duma kuba艅ska bywa bu艅czuczna, bo unosz膮 si臋 dum膮 bez powodu, a ego przerasta ich samych. Ale bywa te偶 zuchwa艂a i warto si臋 tego od Kuba艅czyk贸w uczy膰!

Czas

Kuba艅czycy po prostu maj膮 czas. Nigdy nie widzia艂am spiesz膮cego si臋 Kuba艅czyka i ju偶 przesta艂am si臋 艂udzi膰, 偶e zobacz臋 馃檪 Ucz臋 si臋 za to od nich nie spieszy膰, znajdowa膰 czas na to, co jest naprawd臋 wa偶ne i przesta艂am powtarza膰 t臋 mantr臋 鈥瀗ie mam czasu鈥. I wiecie co? Te偶 mam czas!

A Ty, drogi czytelniku, jakie cechy zaobserwowa艂e艣 u Kuba艅czyk贸w? Je艣li ju偶 oczywi艣cie mia艂e艣 okazj臋 do obserwacji.

 

Barbara Stawarz-Garc铆a

Dodaj komentarz